Stotra

Shloka 1:
अच्युतं केशवं विष्णुं हरिं सत्यं जनार्दनम् ।
हंसं नारायणं चैवमेतन्नामाष्टकं पठेत् ॥ १॥

Meaning (English):
I recite and meditate upon Achyuta (the Infallible One), Keshava (the One with beautiful hair, destroyer of the Kesi demon), Vishnu (the All-Pervading One), Hari (the Remover of sins), Satya (Truth, the Eternal One), Janardana (the Protector of people), Hamsa (the Divine Swan, symbol of purity), and Narayana (the Refuge of all beings).
This is the sacred eight names (nama-ashtakam) of Lord Vishnu.

Meaning (Hindi):
मैं स्मरण करता हूँ और जप करता हूँ — अच्युत (जो कभी च्युत नहीं होते, अडोल), केशव (सुंदर केशों वाले, केशी असुर का संहार करने वाले), विष्णु (सर्वव्यापक), हरि (पापों का हरण करने वाले), सत्य (सत्यस्वरूप), जनार्दन (लोगों की रक्षा करने वाले), हंस (निर्मलता और विवेक के प्रतीक), और नारायण (सभी का अंतिम आश्रय)।
ये भगवान विष्णु के पवित्र आठ नाम (नामाष्टक) हैं।

Shloka 2:
त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नित्यं दारिद्र्यं तस्य नश्यति ।
शत्रुसैन्यं क्षयं याति दुःस्वप्नः सुखदो भवेत् ॥ २॥

Meaning (English):
Whoever recites these eight names regularly at the three sandhyas (dawn, noon, and dusk), all their poverty and misfortunes shall be destroyed. The armies of their enemies will perish, their bad dreams will be dispelled, and happiness will arise in their life.

Meaning (Hindi):
हे प्रभु, जो कोई इन आठ नामों का त्रिसंध्या (प्रातः, मध्यान्ह, संध्या) में नित्य जप करता है, उसके सभी दरिद्रता और दुर्भाग्य नष्ट हो जाते हैं। उसके शत्रुओं की सेनाएँ नष्ट हो जाती हैं, अशुभ स्वप्न समाप्त हो जाते हैं, और सुख-संपन्नता की प्राप्ति होती है।

Shloka 3:
गङ्गायां मरणं चैव दृढा भक्तिस्तु केशवे ।
ब्रह्मविद्याप्रबोधश्च तस्मान्नित्यं पठेन्नरः ॥

Meaning (English):
Such a devotee will attain the fortune of passing away at the sacred river Ganga, will develop firm and unwavering devotion to You, and will be awakened in the supreme knowledge of Brahman (Brahma Vidya). Therefore, O human beings, one should recite this Vishnu Nama Ashtakam every day without fail.

Meaning (Hindi):
हे केशव, ऐसा भक्त गंगा नदी में मृत्यु पाने का पुण्य प्राप्त करता है, उसमें आपके प्रति अडिग भक्ति उत्पन्न होती है, और वह ब्रह्मविद्या (परमात्मा के ज्ञान) में जागृत होता है। इसलिए, हे मनुष्यों, हर व्यक्ति को इस विष्णु नामाष्टक का नित्य पाठ करना चाहिए।

Shloka 4:
इति श्रीविष्णुनामाष्टकं सम्पूर्णम् ।

Meaning (English):
Thus concludes the Shri Vishnu Nama Ashtakam.

Meaning (Hindi):
इस प्रकार श्रीविष्णु नामाष्टक सम्पूर्ण हुआ।

Stotra

Shloka 1:
श्रीगणेशाय नमः ।
विष्णुं विशालारुणपद्मनेत्रं विभान्तमीशांबुजयोनिपूजितम् ।
सनातनं सन्मतिशोधितं परं पुमांसमाद्यं सततं प्रपद्ये ॥१॥

कल्याणदं कामफलप्रदायकं कारुण्यरूपं कलिकल्मषघ्नम् ।
कलानिधिं कामतनूजमाद्यं नमामि लक्ष्मीशमहं महान्तम् ॥२॥

पीतांबरं भृङ्गनिभं पितामह-प्रमुख्यवन्द्यं जगदादिदेवम् ।
किरीटकेयूरमुखैः प्रशोभितं श्रीकेशवं सन्ततमानतोऽस्मि ॥३॥

भुजङ्गतल्पं भुवनैकनाथं पुनः पुनः स्वीकृतकायमाद्यम् ।
पुरन्दराद्यैरपि वन्दितं सदा मुकुन्दमत्यन्तमनोहरं भजे ॥ ४॥

क्षीरांबुराशेरभितः स्फुरन्तं शयानमाद्यन्तविहीनमव्ययम् ।
सत्सेवितं सारसनाभमुच्चैः विघोषितं केशिनिषूदनं भजे ॥ ५॥

भक्तार्त्तिहन्तारमहर्न्निशन्तं मुनीन्द्रपुष्पाञ्जलिपादपङ्कजम् ।
भवघ्नमाधारमहाश्रयं परं परापरं पङ्कजलोचनं भजे ॥ ६॥

नारायणं दानवकाननानलं नतप्रियं नामविहीनमव्ययम् ।
हर्त्तुं भुवो भारमनन्तविग्रहं स्वस्वीकृतक्ष्मावरमीडितोऽस्मि ॥ ७॥

नमोऽस्तु ते नाथ! वरप्रदायिन् नमोऽस्तु ते केशव! किङ्करोऽस्मि ।
नमोऽस्तु ते नारदपूजिताङ्घ्रे नमो नमस्त्वच्चरणं प्रपद्ये ॥ ८॥

॥ फलश्रुतिः ॥
विष्ण्वष्टकमिदं पुण्यं यः पठेद्भक्तितो नरः ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो, विष्णुलोकं स गच्छति ॥

इति श्रीनारायणगुरुविरचितं श्रीविष्ण्वष्टकं सम्पूर्णम् ।

Stotra

Shloka 1:
आदिदेव नमस्तुभ्यं प्रसीद मम भास्कर ।
दिवाकर नमस्तुभ्यं प्रभाकर नमोSस्तु ते ॥१॥

सप्ताश्वरथमारूढं प्रचण्डं कश्यपात्मजम् ।
श्वेतपद्मधरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ॥२॥

लोहितं रथमारूढं सर्वलोकपितामहम् ।
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ॥३॥

त्रैगुण्यं च महाशूरं ब्रह्मविष्णुमहेश्वरम् ।
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ॥४॥

बृंहितं तेज:पु़ञ्जं च वायुमाकाशमेव च ।
प्रभुं च सर्वलोकानां तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ॥५॥

बन्धूकपुष्पसंकाशं हारकुण्डलभूषितम् ।
एकचक्रधरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ॥६॥

तं सूर्यं जगत्कर्तारं महातेज:प्रदीपनम् ।
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ॥७॥

तं सूर्यं जगतां नाथं ज्ञानविज्ञानमोक्षदम् ।
महापापहरं देवं तं सूर्यं प्रणमाम्यहम् ॥८॥

इति श्रीशिवप्रोक्तं सूर्याष्टकं सम्पूर्णम् ।

॥ फलश्रुति ॥
सूर्याष्टकं पठेन्नित्यं ग्रहपीडा प्रणाशनम् ।
अपुत्रो लभते पुत्रं दारिद्रो धनवान् भवेत् ॥

अमिषं मधुपानं च यः करोति रवेर्दिने ।
सप्तजन्मभवेत् रोगि जन्मजन्म दरिद्रता ॥

स्त्री-तैल-मधु-मांसानि ये त्यजन्ति रवेर्दिने ।
न व्याधि शोक दारिद्र्यं सूर्य लोकं च गच्छति ॥

Stotra

Shloka 1:
श्रीगणेशाय नमः ॥

स्कन्द उवाच ।
नमस्ते योगरूपाय सम्प्रज्ञातशरीरिणे ।
असम्प्रज्ञातमूर्ध्ने ते तयोर्योगमयाय च ॥१॥

वामाङ्गभ्रान्तिरूपा ते सिद्धिः सर्वप्रदा प्रभो ।
भ्रान्तिधारकरूपा वै बुद्धिस्ते दक्षिणाङ्गके ॥२॥

मायासिद्धिस्तथा देवो मायिको बुद्धिसंज्ञितः ।
तयोर्योगे गणेशान त्वं स्थितोऽसि नमोऽस्तु ते ॥३॥

जगद्रूपो गकारश्च णकारो ब्रह्मवाचकः ।
तयोर्योगे हि गणपो नाम तुभ्यं नमो नमः ॥४॥

चतुर्विधं जगत्सर्वं ब्रह्म तत्र तदात्मकम् ।
हस्ताश्चत्वार एवं ते चतुर्भुज नमोऽस्तु ते ॥५॥

स्वसंवेद्यं च यद्ब्रह्म तत्र खेलकरो भवान् ।
तेन स्वानन्दवासी त्वं स्वानन्दपतये नमः ॥६॥

द्वंद्वं चरसि भक्तानां तेषां हृदि समास्थितः ।
चौरवत्तेन तेऽभूद्वै मूषको वाहनं प्रभो ॥७॥

जगति ब्रह्मणि स्थित्वा भोगान्भुंक्षि स्वयोगगः ।
जगद्भिर्ब्रह्मभिस्तेन चेष्टितं ज्ञायते न च ॥८॥

चौरवद्भोगकर्ता त्वं तेन ते वाहनं परम् ।
मूषको मूषकारूढो हेरम्बाय नमो नमः ॥९॥

किं स्तौमि त्वां गणाधीश योगशान्तिधरं परम् ।
वेदादयो ययुः शान्तिमतो देवं नमाम्यहम् ॥१०॥

इति स्तोत्रं समाकर्ण्य गणेशस्तमुवाच ह ।
वरं वृणु महाभाग दास्यामि दुर्लभं ह्यपि ॥११॥

त्वया कृतमिदं स्तोत्रं योगशान्तिप्रदं भवेत् ।
मयि भक्तिकरं स्कंद सर्वसिद्धिप्रदं तथा ॥१२॥

यं यमिच्छसि तं तं वै दास्यामि स्तोत्रयंत्रितः ।
पठते श‍ृण्वते नित्यं कार्तिकेय विशेषतः ॥१३॥

इति श्रीमुद्गलपुराणन्तर्वर्ति स्कन्दकृतं गणेशस्तोत्रं समाप्तम् ।

Stotra

Shloka 1:
श्रीगणेशाय नमः ।
मुद्गल उवाच ।
असच्छक्तिश्च सत्सूर्यः समो विष्णुर्महामुने ।
अव्यक्तः शङ्करस्तेषां संयोगे गणपो भवेत् ॥ १॥

संयोगे मायया युक्तो गणेशो ब्रह्मनायकः ।
अयोगे मायया हीनो भवति मुनिसत्तमा ॥ २॥

संयोगायोगयोर्योगे योगो गणेशसंज्ञितः ।
शान्तिभ्यः शान्तिदः प्रोक्तो भजने भक्तिसंयुतः ॥ ३॥

एवमुक्त्वा गणेशस्य ददौ मन्त्रं स मुद्गलः ।
एकाक्षरं विधियुतं ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ ४॥

ततोऽहं गणराजं तमभजं सर्वभावतः ।
तेन शान्ति समायुक्तश्चरामि त्वकुतोभयः ॥ ५॥

न गणेशात्परं ब्रह्म न गणेशात्परं तपः ।
न गणेशात्परं कर्म ज्ञानं न गणपात्परम् ॥ ६॥

न गणेशात्परो योगो भक्तिर्न गणपात्परा ।
तस्मात्स सर्वपूज्योऽयं सर्वादौ सिद्धिदायकः ॥ ७॥

गणेशानं परित्यज्य कर्मज्ञानादिकं चरेत् ।
तत्सर्वं निष्फलं याति भस्मनि प्रहुतं यथा ॥ ८॥

सर्वांस्त्यज्य गणेशं यो भजतेऽनन्यचेतसा ।
सर्वसिद्धिं लभेत्सद्यो ब्रह्मभूतः स कथ्यते ॥ ९॥

एवमुक्त्वाऽत्रितस्तस्मै ददौ मन्त्रं दशाक्षरम् ।
विधियुक्तं ततः साक्षादन्तर्धानं चकार ह ॥ १०॥

इति दशाक्षरमन्त्रस्तोत्रं समाप्तम् ।

Stotra

Shloka 1:
श्री गणेशाय नमः ।
गौर्युवाच ।
गजानन ज्ञानविहारकारिन्न मां च जानासि परावमर्षाम् ।
गणेश रक्षस्व न चेच्छरीरं त्यजामि सद्यस्त्वयि भक्तियुक्ता ॥१॥

विघ्नेश हेरम्ब महोदर प्रिय लम्बोदर प्रेमविवर्धनाच्युत ।
विघ्नस्य हर्ताऽसुरसङ्घहर्ता मां रक्ष दैत्यात्वयि भक्तियुक्ताम् ॥२॥

किं सिद्धिबुद्धिप्रसरेण मोहयुक्तोऽसि किं वा निशि निद्रितोऽसि ।
किं लक्षलाभार्थविचारयुक्तः किं मां च विस्मृत्य सुसंस्थितोऽसि ॥३॥

किं भक्तसङ्गेन च देवदेव नानोपचारैश्च सुयन्त्रितोऽसि ।
किं मोदकार्थे गणपाद्धृतोऽसि नानाविहारेषु च वक्रतुण्ड ॥४॥

स्वानन्दभोगेषु परिहृतोऽसि दासीं च विस्मृत्य महानुभाव ।
आनन्त्यलीलासु च लालसोऽसि किं भक्तरक्षार्थसुसङ्कटस्थः ॥५॥

अहो गणेशामृतपानदक्षामरैस्तथा वाऽसुरपैः स्मृतोऽसि ।
तदर्थनानाविधिसंयुतोऽसि विसृज्य मां दासीमनन्यभावाम् ॥६॥

रक्षस्व मां दीनतमां परेश सर्वत्र चित्तेषु च संस्थितस्त्वम् ।
प्रभो विलम्बेन विनायकोऽसि ब्रह्मेश किं देव नमो नमस्ते ॥७॥

भक्ताभिमानीति च नाम मुख्यं वेदे त्वभावान् नहि चेन्महात्मन् ।
आगत्य हत्वाऽदितिजं सुरेश मां रक्ष दासीं हृदि पादनिष्ठाम् ॥८॥

अहो न दूरं तव किञ्चिदेव कथं न बुद्धीश समागतोऽसि ।
सुचिन्त्यदेव प्रजहामि देहं यशः करिष्ये विपरीतमेवम् ॥९॥

रक्ष रक्ष दयासिन्धोऽपराधान्मे क्षमस्व च ।
क्षणे क्षणे त्वहं दासी रक्षितव्या विशेषतः ॥१०॥

स्तुवत्यामेव पार्वत्यां शङ्करो बोधसंयुतः ।
बभूव गणपानां वै श्रुत्वा हाहारवं विधेः ॥११॥

गणेशं मनसा स्मृत्वा वृषारूढः समाययौ ।
क्षणेन दैत्यराजं तं दृष्ट्वा डमरुणाहनत् ॥१२॥

ततः सोऽपि शिवं वीक्ष्यालिङ्गितुं धवितो।आभवत् ।
शिवस्य शूलिकादीनि शस्त्राणि कुण्ठितानि वै ॥१३॥

तं दृष्ट्वा परमाश्चर्यं भयभीतो महेश्वरः ।
सस्मार गणपं सोऽपि निर्विघ्नार्थं प्रजापते ॥१४॥

पार्वत्याः स्तवनं श्रुत्वा गजाननः समाययौ ।
इति मुद्गलपुराणोक्तं हेरम्बस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

Stotra

Shloka 1:
सूर्य (Sun)
ॐ अश्वध्वजाय विद्महे पाशहस्ताय धीमहि तन्नो सूर्य प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon the radiant Lord Surya, who bears the horse emblem on his banner and holds the noose in his hand. May that divine Sun illuminate and inspire our intellect.

Meaning (Hindi):
हम उन दिव्य भगवान सूर्य का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर अश्व (घोड़े) का चिह्न है और जिनके हाथ में पाश है। वे सूर्यदेव हमारी बुद्धि को प्रकाशित करें और हमें सही मार्ग की प्रेरणा दें।

Shloka 2:
चन्द्र (Moon)
ॐ पद्मध्वजाय विद्महे हेमरुपाय धीमहि तन्नो सोम प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We contemplate the divine Soma (Chandra), whose banner bears the lotus and whose form shines like gold. May that Moon god guide and enlighten our minds.

Meaning (Hindi):
हम भगवान सोम (चन्द्रदेव) का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर कमल का चिह्न है और जिनका रूप स्वर्ण के समान तेजस्वी है। वे चन्द्रदेव हमारी बुद्धि को प्रेरित और प्रकाशित करें।

Shloka 3:
मंगल (Mars)
ॐ वीरध्वजाय विद्महे विघ्नहस्ताय धीमहि तन्नो भौम प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon Bhāuma (Mars), the courageous one whose banner symbolizes valor and who holds power in his hand. May that divine Mars inspire and strengthen our intellect.

Meaning (Hindi):
हम भगवान भौम (मंगल ग्रह) का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर वीरता का प्रतीक है और जो अपने हाथों में शक्ति धारण करते हैं। वे मंगलदेव हमारी बुद्धि को प्रेरित करें और हमें साहस प्रदान करें।

Shloka 4:
बुध (Mercury)
ॐ गजध्वजाय विद्महे शुकहस्ताय धीमहि तन्नो बुध प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon Budha (Mercury), whose banner bears the elephant symbol and who holds the parrot in his hand. May that wise Mercury enlighten and guide our intellect.

Meaning (Hindi):
हम भगवान बुध का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर गज (हाथी) का चिह्न है और जिनके हाथ में तोता है। वे बुधदेव हमारी बुद्धि को प्रकाशित करें और ज्ञान प्रदान करें।

Shloka 5:
गुरु (Jupiter)
ॐ वृषभध्वजाय विद्महे घ्रिणीहस्ताय धीमहि तन्नो गुरु प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon Guru (Brihaspati), whose banner bears the bull and who holds radiant power in his hand. May that divine teacher inspire and illuminate our wisdom.

Meaning (Hindi):
हम देवगुरु बृहस्पति का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर वृषभ (बैल) का चिह्न है और जिनके हाथ में तेजस्वी शक्ति है। वे गुरु हमारी बुद्धि को प्रकाशित करें और हमें ज्ञान की प्रेरणा दें।

Shloka 6:
शुक्र (Venus)
ॐ अश्वध्वजाय विद्महे धनुर्हस्ताय धीमहि तन्नो शुक्र प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon Shukra, whose banner bears the horse and who holds a bow in his hand. May that divine Venus guide and inspire our intellect.

Meaning (Hindi):
हम भगवान शुक्र का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर अश्व (घोड़ा) का चिह्न है और जिनके हाथ में धनुष है। वे शुक्रदेव हमारी बुद्धि को प्रेरित करें और हमें मार्गदर्शन दें।

Shloka 7:
शनि (Saturn)
ॐ काकध्वजाय विद्महे खड्गहस्ताय धीमहि तन्नो मंद प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon Shani, whose banner bears the crow and who holds a sword in his hand. May that divine Mand (Saturn) guide and inspire our intellect.

Meaning (Hindi):
हम भगवान शनि का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर कौए का चिह्न है और जिनके हाथ में खड्ग (तलवार) है। वे मंददेव शनि हमारी बुद्धि को प्रेरित करें और हमें धर्म के मार्ग पर चलाएं।

Shloka 8:
राहु (Rahu)
ॐ नागध्वजाय विद्महे पद्महस्ताय धीमहि तन्नो राहु प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon Rahu, whose banner bears the serpent and who holds a lotus in his hand. May that divine Rahu inspire and guide our intellect.

Meaning (Hindi):
हम राहु देव का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर नाग (सर्प) का चिह्न है और जिनके हाथ में कमल है। वे राहु देव हमारी बुद्धि को प्रेरित करें और हमारा मार्गदर्शन करें।

Shloka 9:
केतु (Ketu)
ॐ अश्वध्वजाय विद्महे शूलहस्ताय धीमहि तन्नो केतु प्रचोदयात् |

Meaning (English):
We meditate upon Ketu, whose banner bears the horse and who holds a trident in his hand. May that divine Ketu enlighten and guide our intellect.

Meaning (Hindi):
हम केतु देव का ध्यान करते हैं जिनके ध्वज पर अश्व (घोड़े) का चिह्न है और जिनके हाथ में त्रिशूल है। वे केतु देव हमारी बुद्धि को प्रकाशित करें और हमें सही मार्ग की प्रेरणा दें।

Stotra

Shloka 1:
(शेषनाग)
चित्रकेतुरुवाच ।
अजित जितः सममतिभिः साधुभि-
र्भवान् जितात्मभिर्भवता ।
विजितास्तेऽपि च भजतामकामात्मनां
य आत्मदोऽतिकरुणः ॥ ३४॥

तव विभवः खलु भगवन्
जगदुदयस्थितिलयादीनि ।
विश्वसृजस्तेंऽशांशास्तत्र
मृषा स्पर्धन्ते पृथगभिमत्या ॥ ३५॥

परमाणुपरममहतोस्त्व-
माद्यन्तान्तरवर्ती त्रयविधुरः ।
आदावन्तेऽपि च सत्त्वानां
यद्ध्रुवं तदेवान्तरालेऽपि ॥ ३६॥

क्षित्यादिभिरेष किलावृतः
सप्तभिर्दशगुणोत्तरैरण्डकोशः ।
यत्र पतत्यणुकल्पः
सहाण्डकोटिकोटिभिस्तदनन्तः ॥ ३७॥

विषयतृषो नरपशवो
य उपासते विभूतीर्न परं त्वाम् ।
तेषामाशिष ईश तदनु
विनश्यन्ति यथा राजकुलम् ॥ ३८॥

कामधियस्त्वयि रचिता
न परम रोहन्ति यथा करम्भबीजानि ।
ज्ञानात्मन्यगुणमये
गुणगणतोऽस्य द्वन्द्वजालानि ॥ ३९॥

जितमजित तदा भवता
यदाह भागवतं धर्ममनवद्यम् ।
निष्किञ्चना ये मुनय आत्मारामा
यमुपासतेऽपवर्गाय ॥ ४०॥

विषममतिर्न यत्र नृणां
त्वमहमिति मम तवेति च यदन्यत्र ।
विषमधिया रचितो यः
स ह्यविशुद्धः क्षयिष्णुरधर्मबहुलः ॥ ४१॥

कः क्षेमो निजपरयोः
कियानर्थः स्वपरद्रुहा धर्मेण ।
स्वद्रोहात्तव कोपः
परसम्पीडया च तथाधर्मः ॥ ४२॥

न व्यभिचरति तवेक्षा यया
ह्यभिहितो भागवतो धर्मः ।
स्थिरचरसत्त्वकदम्बेष्वपृथग्धियो
यमुपासते त्वार्याः ॥ ४३॥

न हि भगवन्नघटितमिदं
त्वद्दर्शनान्नृणामखिलपापक्षयः ।
यन्नाम सकृच्छ्रवणात्पुल्कसकोऽपि
विमुच्यते संसारात् ॥ ४४॥

अथ भगवन् वयमधुना
त्वदवलोकपरिमृष्टाशयमलाः ।
सुरऋषिणा यदुदितं तावकेन
कथमन्यथा भवति ॥ ४५॥

विदितमनन्त समस्तं तव
जगदात्मनो जनैरिहाचरितम् ।
विज्ञाप्यं परमगुरोः कियदिव
सवितुरिव खद्योतैः ॥ ४६॥

नमस्तुभ्यं भगवते सकलजग-
त्स्थितिलयोदयेशाय ।
दुरवसितात्मगतये
कुयोगिनां भिदा परमहंसाय ॥ ४७॥

यं वै श्वसन्तमनु विश्वसृजः श्वसन्ति
यं चेकितानमनु चित्तय उच्चकन्ति ।
भूमण्डलं सर्षपायति यस्य मूर्ध्नि
तस्मै नमो भगवतेऽस्तु सहस्रमूर्ध्ने ॥ ४८॥

इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे षष्ठस्कन्धे षोडशाध्यायान्तर्गतं
चित्रकतुकृतं अनन्तस्तोत्रं समाप्तम् ।

भागवतपुराण । अध्याय ६/१६/३४-४८॥

Stotra

Shloka 1:
येनेदं जगदखिलं धृतं विधात्रा
विश्वं यज्जठरगतं युगान्तकाले ।
यो वेदानवति तमेत्य मत्स्यरूपं
तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्थनन्तम् ॥ १॥

यो लोकानसृजदनाद्यनन्तरूपो
विश्वात्मा विगततमोरजोभिरीड्यः ।
घृत्वेमां कमठवपुमेहीं सृजन्तं
तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ २॥

यः पृथ्वीमसुरभयाद्रसातलस्था-
मुद्धर्तुं खुरनिकरक्षतासुरौघः ।
वाराहीं तनुमभजत् त्रयीनिवास-
स्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ३॥

हैरण्यं कुलिशदृढं पुरा नखाग्रै-
र्वक्षो यः सपदि विदारयाश्चकार ।
रह्लादप्रियहितकृन्नृसिंहरूप-
स्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ४॥

स्वर्लोकस्थितिकरणाय यो धरित्री
त्रेधा विक्रमितुमयाचतासुरेशम् ।
भूत्वा वामनतनुरीश्वरं सुराणां
तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ५॥

यः क्षत्रं निहितपरश्वधेन सर्वं
छित्वा तत्क्षतजजलेन कर्म पित्र्यम् ।
चक्रे विक्रमविभवैकसम्पदीड्य-
स्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ६॥

यो लोकत्रयवनवह्निमीश्वराणा-
मीशानो दशवदनं रणे निहन्तुम् ।
रामो दाशरथिरभूदुदारवीर्य-
स्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ७॥

यः पृथ्वीमसुरभरातिभङ्गुरार्ता-
मुद्धर्तुं मुसलहलायुधो बभूव ।
कालिन्दीकर्षणदर्शितातिवीर्य-
स्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ८॥

कंसादींस्त्रिदशरिपूनपाचिकीर्षु-
र्यः पृथ्व्यामिह यदुनन्दनो वभूव ।
बालार्कयुतिविकसत्सरोजवक्त्रं
तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ९॥

पाषण्डान् कलिकलुषीकृत स्वधर्मा-
निश्शेषं सपदि निराकरिष्णुरीशः ।
यः कल्की भवति नितान्तघोररूपं
तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ १०॥

इति सुभद्राकृतः अनन्तस्तवः सम्पूर्णः ।

Stotra

Shloka 1:
श्री अनन्तपद्मनाभ मङ्गल स्तोत्रम्

श्रियःकान्ताय कल्याणनिधये निधयेऽर्थिनाम् ।
श्री शेषशायिने अनन्तपद्मनाभाय मङ्गलम् ॥१॥

स्यानन्दूरपुरीभाग्यभव्यरूपाय विष्णवे ।
आनन्दसिन्धवे अनन्तपद्मनाभाय मङ्गलम् ॥२॥

हेमकूटविमानान्तः भ्राजमानाय हारिणे ।
हरिलक्ष्मीसमेताय पद्मनाभाय मङ्गलम् ॥३॥

श्रीवैकुण्ठविरक्ताय शङ्खतीर्थाम्बुधेः तटे ।
रमया रममाणाय पद्मनाभाय मङ्गलम् ॥४॥

अशेष चिदचिद्वस्तुशेषिणे शेषशायिने ।
अशेषदायिने अनन्तपद्मनाभाय मङ्गलम् ॥५॥

यत्पदं परमं सेव्यं सदा पश्यन्ति सूरयः ।
सेनापतिमुखास्तस्मै पद्मनाभाय मङ्गलम् ॥६॥

चुतुर्मुखेश्वरमुखैः पुत्रपौत्रादिशालिने ।
समस्तपरिवाराय पद्मनाभाय मङ्गलम् ॥७॥

दिवाकरयतीशानयोगिहृत्पद्मभानवे ।
परस्मै ब्रह्मणे अनन्तपद्मनाभाय मङ्गलम् ॥८॥

पराङ्कुशप्रबन्धोक्तिप्रथिताय परमात्मने ।
पूर्णाय महते अनन्तपद्मनाभाय मङ्गलम् ॥९॥

वञ्चिभूपशिरोरत्नरश्मिनीराजिताङ्घ्रये ।
वाञ्छिताखिलदायास्तु पद्मनाभाय मङ्गलम् ॥१०॥

सर्वावयवसौन्दर्य सौवर्णसुषमा जुषे ।
सदा सम्मोहनायास्तु पद्मनाभाय मङ्गलम् ॥११॥

योगेश्वराय कृष्णाय नरसिंहाय योगिने ।
योगमुद्राभिरामाय पद्मनाभाय मङ्गलम् ॥१२॥

अनन्तपुरनाथाय निरन्तरदयामुचे ।
अनन्तपद्मनाभाय नित्यश्रीः नित्यमङ्गलम् ॥१३॥

इति श्री अनन्तपद्मनाभ मङ्गल स्तोत्रम् सम्पूर्णम् ।