अग्निर्नः पातु कृत्तिकाः | नक्षत्रं देवमिन्द्रियम् |
इदमासां विचक्षणम् | हविरासं जुहोतन |
यस्य भान्ति रश्मयो यस्य केतवः | यस्येमा विश्वा भुवनानि सर्वा |
स कृत्तिकाभिरभिसंवसानः | अग्निर्नो देवस्सुविते दधातु ॥ १ ॥
प्रजापते रोहिणीवेतु पत्नी | विश्वरूपा बृहती चित्रभानुः |
सा नो यज्ञस्य सुविते दधातु | यथा जीवेम शरदस्सवीराः |
रोहिणी देव्युदगात्पुरस्तात् | विश्वा रूपाणि प्रतिमोदमाना |
प्रजापतिग्^म् हविषा वर्धयन्ती | प्रिया देवानामुपयातु यज्ञम् ॥ २ ॥
सोमो राजा मृगशीर्षेण आगन्न् | शिवं नक्षत्रं प्रियमस्य धाम |
आप्यायमानो बहुधा जनेषु | रेतः प्रजां यजमाने दधातु |
यत्ते नक्षत्रं मृगशीर्षमस्ति | प्रियग्^म् राजन् प्रियतमं प्रियाणाम् |
तस्मै ते सोम हविषा विधेम | शन्न एधि द्विपदे शं चतुष्पदे ॥ ३ ॥
आर्द्रया रुद्रः प्रथमा न एति | श्रेष्ठो देवानां पतिरघ्नियानाम् |
नक्षत्रमस्य हविषा विधेम | मा नः प्रजाग्^म् रीरिषन्मोत वीरान् |
हेति रुद्रस्य परिणो वृणक्तु | आर्द्रा नक्षत्रं जुषताग्^म् हविर्नः |
प्रमुञ्चमानौ दुरितानि विश्वा | अपाघशगं सन्नुदतामरातिम् | ॥ ४॥
पुनर्नो देव्यदितिस्पृणोतु | पुनर्वसूनः पुनरेतां यज्ञम् |
पुनर्नो देवा अभियन्तु सर्वे | पुनः पुनर्वो हविषा यजामः |
एवा न देव्यदितिरनर्वा | विश्वस्य भर्त्री जगतः प्रतिष्ठा |
पुनर्वसू हविषा वर्धयन्ती | प्रियं देवाना-मप्येतु पाथः ॥ ५॥
बृहस्पतिः प्रथमं जायमानः | तिष्यं नक्षत्रमभि सम्बभूव |
श्रेष्ठो देवानां पृतनासुजिष्णुः | दिशोऽनु सर्वा अभयन्नो अस्तु |
तिष्यः पुरस्तादुत मध्यतो नः | बृहस्पतिर्नः परिपातु पश्चात् |
बाधेतान्द्वेषो अभयं कृणुताम् | सुवीर्यस्य पतयस्याम ॥ ६ ॥
इदग्^म् सर्पेभ्यो हविरस्तु जुष्टम् | आश्रेषा येषामनुयन्ति चेतः |
ये अन्तरिक्षं पृथिवीं क्षियन्ति | ते नस्सर्पासो हवमागमिष्ठाः |
ये रोचने सूर्यस्यापि सर्पाः | ये दिवं देवीमनुसञ्चरन्ति |
येषामश्रेषा अनुयन्ति कामम् | तेभ्यस्सर्पेभ्यो मधुमज्जुहोमि ॥ ७ ॥
उपहूताः पितरो ये मघासु | मनोजवसस्सुकृतस्सुकृत्याः |
ते नो नक्षत्रे हवमागमिष्ठाः | स्वधाभिर्यज्ञं प्रयतं जुषन्ताम् |
ये अग्निदग्धा येऽनग्निदग्धाः | येऽमुल्लोकं पितरः क्षियन्ति |
याग्/श्च विद्मयाग्^म् उ च न प्रविद्म | मघासु यज्ञग्^म् सुकृतं जुषन्ताम् ॥ ८॥
गवां पतिः फल्गुनीनामसि त्वम् | तदर्यमन् वरुणमित्र चारु |
तं त्वा वयग्^म् सनितारगं सनीनाम् | जीवा जीवन्तमुप संविशेम |
येनेमा विश्वा भुवनानि सञ्जिता | यस्य देवा अनुसंयन्ति चेतः |
अर्यमा राजाऽजरस्तु विष्मान् | फल्गुनीनामृषभो रोरवीति ॥ ९ ॥
श्रेष्ठो देवानां भगवो भगासि | तत्त्वा विदुः फल्गुनीस्तस्य वित्तात् |
अस्मभ्यं क्षत्रमजरगं सुवीर्यम् | गोमदश्ववदुपसन्नुदेह |
भगोह दाता भग इत्प्रदाता | भगो देवीः फल्गुनीराविवेश |
भगस्येत्तं प्रसवं गमेम | यत्र देवैस्सधमादं मदेम | ॥ १० ॥
आयातु देवस्सवितोपयातु | हिरण्ययेन सुवृता रथेन |
वहन्, हस्तगं सुभगं विद्मनापसम् | प्रयच्छन्तं पपुरिं पुण्यमच्छ |
हस्तः प्रयच्छ त्वमृतं वसीयः | दक्षिणेन प्रतिगृभ्णीम एनत् |
दातारमद्य सविता विदेय | यो नो हस्ताय प्रसुवाति यज्ञम् ॥११ ॥
त्वष्टा नक्षत्रमभ्येति चित्राम् | सुभग्^म् ससंयुवतिग्^म् राचमानाम् |
निवेशयन्नमृतान्मर्त्याग्श्च | रूपाणि पिग्ंशन् भुवनानि विश्वा |
तन्नस्त्वष्टा तदु चित्रा विचष्टाम् | तन्नक्षत्रं भूरिदा अस्तु मह्यम् |
तन्नः प्रजां वीरवतीग्^म् सनोतु | गोभिर्नो अश्वैस्समनक्तु यज्ञम् ॥ १२ ॥
वायुर्नक्षत्रमभ्येति निष्ट्याम् | तिग्मशृंगो वृषभो रोरुवाणः |
समीरयन् भुवना मातरिश्वा | अप द्वेषागंसि नुदतामरातीः |
तन्नो वायस्तदु निष्ट्या शृणोतु | तन्नक्षत्रं भूरिदा अस्तु मह्यम् |
तन्नो देवासो अनुजानन्तु कामम् | यथा तरेम दुरितानि विश्वा ॥ १३ ॥
दूरमस्मच्छत्रवो यन्तु भीताः | तदिन्द्राग्नी कृणुतां तद्विशाखे |
तन्नो देवा अनुमदन्तु यज्ञम् | पश्चात् पुरस्तादभयन्नो अस्तु |
नक्षत्राणामधिपत्नी विशाखे | श्रेष्ठाविन्द्राग्नी भुवनस्य गोपौ |
विषूचश्शत्रूनपबाधमानौ | अपक्षुधन्नुदतामरातिम् | ॥ १४ ॥
पूर्णा पश्चादुत पूर्णा पुरस्तात् | उन्मध्यतः पौर्णमासी जिगाय |
तस्यां देवा अधिसंवसन्तः | उत्तमे नाक इह मादयन्ताम् |
पृथ्वी सुवर्चा युवतिः सजोषाः | पौर्णमास्युदगाच्छोभमाना |
आप्याययन्ती दुरितानि विश्वा | उरुं दुहां यजमानाय यज्ञम् ॥ १५ ॥
ऋद्ध्यास्म हव्यैर्नमसोपसद्य | मित्रं देवं मित्रधेयं नो अस्तु |
अनूराधान्, हविषा वर्धयन्तः | शतं जीवेम शरदः सवीराः |
चित्रं नक्षत्रमुदगात्पुरस्तात् | अनूराधा स इति यद्वदन्ति |
तन्मित्र एति पथिभिर्देवयानैः | हिरण्ययैर्विततैरन्तरिक्षे ॥ १६ ॥
इन्द्रो ज्येष्ठामनु नक्षत्रमेति | यस्मिन् वृत्रं वृत्र तूर्ये ततार |
तस्मिन्वय-ममृतं दुहानाः | क्षुधन्तरेम दुरितिं दुरिष्टिम् |
पुरन्दराय वृषभाय धृष्णवे | अषाढाय सहमानाय मीढुषे |
इन्द्राय ज्येष्ठा मधुमद्दुहाना | उरुं कृणोतु यजमानाय लोकम् | ॥ १७ ॥
मूलं प्रजां वीरवतीं विदेय | पराच्येतु निरृतिः पराचा |
गोभिर्नक्षत्रं पशुभिस्समक्तम् | अहर्भूयाद्यजमानाय मह्यम् |
अहर्नो अद्य सुविते ददातु | मूलं नक्षत्रमिति यद्वदन्ति
| पराचीं वाचा निरृतिं नुदामि | शिवं प्रजायै शिवमस्तु मह्यम् ॥ १८ ॥
या दिव्या आपः पयसा सम्बभूवुः | या अन्तरिक्ष उत पार्थिवीर्याः |
यासामषाढा अनुयन्ति कामम् | ता न आपः शग्ग् स्योना भवन्तु |
याश्च कूप्या याश्च नाद्यास्समुद्रियाः | याश्च वैशन्तीरुत प्रासचीर्याः |
यासामषाढा मधु भक्षयन्ति | ता न आपः शग्ग् स्योना भवन्तु ॥१९ ॥
तन्नो विश्वे उप शृण्वन्तु देवाः | तदषाढा अभिसंयन्तु यज्ञम् |
तन्नक्षत्रं प्रथतां पशुभ्यः | कृषिर्वृष्टिर्यजमानाय कल्पताम् |
शुभ्राः कन्या युवतयस्सुपेशसः | कर्मकृतस्सुकृतो वीर्यावतीः |
विश्वान् देवान्, हविषा वर्धयन्तीः | अषाढाः काममुपायन्तु यज्ञम् ॥ २० ॥
यस्मिन् ब्रह्माभ्यजयत्सर्वमेतत् | अमुञ्च लोकमिदमूच सर्वम् |
तन्नो नक्षत्रमभिजिद्विजित्य | श्रियं दधात्वहृणीयमानम् |
उभौ लोकौ ब्रह्मणा सञ्जितेमौ | तन्नो नक्षत्रमभिजिद्विचष्टाम् |
तस्मिन्वयं पृतनास्सञ्जयेम | तन्नो देवासो अनुजानन्तु कामम् ॥ २१ ॥
शृण्वन्ति श्रोणाममृतस्य गोपाम् | पुण्यामस्या उपशृणोमि वाचम् |
महीं देवीं विष्णुपत्नीमजूर्याम् | प्रतीची मेनाग्^म् हविषा यजामः |
त्रेधा विष्णुरुरुगायो विचक्रमे | महीं दिवं पृथिवीमन्तरिक्षम् |
तच्छ्रोणैतिश्रव-इच्छमाना | पुण्यग्ग् श्लोकं यजमानाय कृण्वती ॥ २२ ॥
अष्टौ देवा वसवस्सोम्यासः | चतस्रो देवीरजराः श्रविष्ठाः |
ते यज्ञं पान्तु रजसः पुरस्तात् | संवत्सरीणममृतग्ग् स्वस्ति |
यज्ञं नः पान्तु वसवः पुरस्तात् | दक्षिणतोऽभियन्तु श्रविष्ठाः |
पुण्यन्नक्षत्रमभि संविशाम | मा नो अरातिरघशगंसाऽगन्न् ॥ २३ ॥
क्षत्रस्य राजा वरुणोऽधिराजः | नक्षत्राणाग्^म् शतभिषग्वसिष्ठः |
तौ देवेभ्यः कृणुतो दीर्घमायुः | शतग्^म् सहस्रा भेषजानि धत्तः |
यज्ञन्नो राजा वरुण उपयातु | तन्नो विश्वे अभि संयन्तु देवाः |
तन्नो नक्षत्रग्^म् शतभिषग्जुषाणम् | दीर्घमायुः प्रतिरद्भेषजानि ॥ २४ ॥
अज एकपादुदगात्पुरस्तात् | विश्वा भूतानि प्रति मोदमानः |
तस्य देवाः प्रसवं यन्ति सर्वे | प्रोष्ठपदासो अमृतस्य गोपाः |
विभ्राजमानस्समिधा न उग्रः | आऽन्तरिक्षमरुहदगन्द्याम् |
तग्^म् सूर्यं देवमजमेकपादम् | प्रोष्ठपदासो अनुयन्ति सर्वे ॥ २५ ॥
अहिर्बुध्नियः प्रथमा न एति | श्रेष्ठो देवानामुत मानुषाणाम् |
तं ब्राह्मणास्सोमपास्सोम्यासः | प्रोष्ठपदासो अभिरक्षन्ति सर्वे |
चत्वार एकमभि कर्म देवाः | प्रोष्ठपदा स इति यान्, वदन्ति |
ते बुध्नियं परिषद्यग्ग् स्तुवन्तः | अहिगं रक्षन्ति नमसोपसद्य ॥ २६ ॥
पूषा रेवत्यन्वेति पन्थाम् | पुष्टिपती पशुपा वाजबस्त्यौ |
इमानि हव्या प्रयता जुषाणा | सुगैर्नो यानैरुपयातां यज्ञम् |
क्षुद्रान् पशून् रक्षतु रेवती नः | गावो नो अश्वागं अन्वेतु पूषा |
अन्नगं रक्षन्तौ बहुधा विरूपम् | वाजगं सनुतां यजमानाय यज्ञम् ॥ २७ ॥
तदश्विनावश्वयुजोपयाताम् | शुभङ्गमिष्ठौ सुयमेभिरश्वैः |
स्वं नक्षत्रग्^म् हविषा यजन्तौ | मध्वासम्पृक्तौ यजुषा समक्तौ |
यौ देवानां भिषजौ हव्यवाहौ | विश्वस्य दूतावमृतस्य गोपौ |
तौ नक्षत्रं जुजुषाणोपयाताम् | नमोऽश्विभ्यां कृणुमोऽश्वयुग्भ्याम् ॥ २८ ॥
अप पाप्मानं भरणीर्भरन्तु | तद्यमो राजा भगवान्, विचष्टाम् |
लोकस्य राजा महतो महान्, हि | सुगं नः पन्थामभयं कृणोतु |
यस्मिन्नक्षत्रे यम एति राजा | यस्मिन्नेनमभ्यषिंचन्त देवाः |
तदस्य चित्रग्^म् हविषा यजाम | अप पाप्मानं भरणीर्भरन्तु ॥ २९ ॥
निवेशनी सङ्गमनी वसूनां विश्वा रूपाणि वसून्यावेशयन्ती |
सहस्रपोषग्^म् सुभगा रराणा सा न आगन्वर्चसा संविदाना |
यत्ते देवा अदधुर्भागधेयममावास्ये संवसन्तो महित्वा |
सा नो यज्ञं पिपृहि विश्ववारे रयिन्नो धेहि सुभगे सुवीरम् ॥ ३० ॥
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः
![Nakshatra Shanti Stotram [Sanskrit Lyrics] Puja For Peace & Prosperity – नक्षत्र शान्ति स्तोत्र पूजा](/assets/image/nakshatra-shanti-stotram-lyrics-meaning.webp)
